29 lipca 2010
Płacisz składki od wielu lat, a mimo to masz pustki na koncie? Ktoś cię oszukał, czy to tylko pomyłka?Powodów pustki na koncie może być kilka. Być może ZUS nie zidentyfikował cię jako osoby podlegającej ubezpieczeniu? A może twój pracodawca nie przesyła pracowniczych składek? Może składki wpływają, ale jesteś niepoprawnie zarejestrowany w funduszu? ZUS może po prostu cię nie znać z tych danych, jakie zostały podane w urzędzie. Może to być przyczyną błędnego numeru NIP, PESEL czy zmiany nazwiska. W takich przypadkach system komputerowy nie rozpoznaje tych samych osób. Zakładanych jest kilka kont jednemu pracownikowi. Czasami jest to wina pracownika, który w jednym miesiącu podaje w papierach swój NIP a w kolejnych PESEL. Być może, że pracodawca źle opisał wysłaną składkę. Zamiast oznaczyć ją jako opłata za jeden miesiąc uznał ją za kilkumiesięczną, czy odwrotnie. Są też przypadki, ze pracodawca myli FUS z FUZ i w nieodpowiednie miejsce przesyła pieniądze. Wyjaśnianie takich spraw jest bardzo uciążliwe, kiedy trzeba lawirować pomiędzy pracodawcą a Zakładem Ubezpieczeń Społecznych. Niestety nikt inny nie zrobi tego lepiej, niż my sami. Do odwiedzin Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy odpowiednio się przygotować i zgromadzić potrzebne dokumenty. Zanim odwiedzimy ZUS warto zgromadzić wszystkie niezbędne dokumenty, aby wizyta nie okazała się zbyteczną. Będą potrzebne zarówno nasze dane, jak i dane płatnika. Warto mieć ze sobą: NIP, PESEL, numer i seria dokumentu tożsamości, dane pracodawcy, umowę z OFE oraz rozliczenia płacowe za poszczególne miesiące. Kiedy już wszystko mamy, wówczas można wybrać się z wizytą do ZUS. Swoja odpowiedź Zakład udzieli na piśmie i prześle na adres korespondencyjny. Przy okazji wato porosić o zestawienie składek, jakie zostały przelane na konto w ZUS i zweryfikować je z otrzymywanym wynagrodzeniem. W wyniku postępowania może się okazać, iż ZUS przetrzymywał zbyt długo nasze pieniądze i nie przekazywał w odpowiednim terminie do OFE. Za opóźnienie należy domagać się rekompensaty w postać odpowiednich odsetek. Wszystkie formularze mogące pomóc w urzędowym wyjaśnianiu sprawy w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych można znaleźć na stronie www.zus.pl. Pomocy można szukać również za pomocą telefonu pod infolinią 0 801 044 044.
Każdy obywatel podlegający pod ZUS musi odprowadzać obowiązkowe składki emerytalne. Co miesiąc do ZUS tafia 19,52% naszego wynagrodzenia z tytułu pracy. Jest to składka na nasze konto emerytalne. Część pieniędzy idzie dalej, między innymi do Otwartego Funduszu Emerytalnego, natomiast 12,22% zostaje na koncie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Taki system emerytalny został wprowadzony w 1999 roku i składa się z trzech filarów. Pierwszy filar, to wspomniany już ZUS. System jest administrowany przez państwo, a składki księgowane na indywidualnym koncie płatnika. Niestety pieniądze nie pracują na procent, bo są wypłacane obecnym emerytom i rencistą. W przypadku śmierci przyszłego emeryta nie przepadają zwrotowi. Drugi filar, to Otwarty Fundusz Emerytalny. Jest to system także obowiązkowy, ale administrowany nie przez skarb państwa, tylko prywatne podmioty. Składki wpłacane na konto są pomnażane i pracują na korzyść klienta. OFE każdy może wybrać indywidualnie. Jeśli tego nie zrobi, wówczas zostanie przydzielony administracyjnie w trybie losowania do jakiegoś funduszu. Zarobione pieniądze na koncie w OFE będą wypłacane w wieku emerytalnym. Z sytuacji śmierci płatnika, fundusze przekazywane są spadkobiercom. Ostatni system emerytalny stanowi trzeci filar. Jest on dobrowolny i obejmuje Pracownicze Programy Emerytalne i Indywidualne Konta Emerytalne. Przygodę z ZUS i OFE w imieniu pracownika zaczyna najpierw pracodawca. Pracodawca ma obowiązek przekazywania składek pracowniczych do ZUS. Powinien on także przesyłać pracownikom raporty dotyczące wysokości opłaconych składek. Taką informacje można bardzo często znaleźć na pasku poborów lub na druku RMUA. Jeśli na płaszczyźnie pracodawca-ZUS wszystko się zgadza, wówczas warto prześwietlić swoje konto w samym Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych oraz Otwartym Funduszu Emerytalnym. OFE powinien wysyłać rok rocznie raporty z uiszczonych składek. Natomiast ZUS zaczął stosować tą technikę w 2003 roku. Najpierw wysłane zostały raporty za rok 2002 a następnie za kolejne lata. To, że w ZUS jest wszystko porządku z opłacanymi składkami nie musi wcale oznaczać, że tak samo dobrze jest w OFE. Również może mieć miejsce odwrotna sytuacja. Brak błędów w jednej instytucji nie wyklucza wcale pomyłek w innym organie ubezpieczeniowym. Błędy mogą się pojawiać w danych osobowych oraz w wysokości i terminie opłaconych składek. Zawsze można się wybrać do instytucji i wyjaśnić nieprawidłowości.
Niebezpieczeństwo, jakim jest ryzyko jest obecne w życiu człowieka od zawsze.Ryzyko określa się, jako zagrożenia powstania szkody obciążające osobę poszkodowaną. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy umowa lub przepis prawny stanowią inaczej. Właśnie wtedy mamy do czynienia z zakładem ubezpieczeniowym. Za źródła ryzyka uznajemy żywioły przyrody (susze, trzęsienia ziemi, powodzie, gradobicia itd.), które są niezależne od działania człowieka. Kolejnym powodem niebezpieczeństw jest aktywność ludzka i wszystkie aspekty związane z życiem oraz zdrowiem. Trzeba pamiętać, że nie wszystkie ryzyka mogą być ubezpieczone. Jest kilka cech ryzyk, które podlegają ubezpieczeniu. Pierwsza z nich to losowość, czyli wszystko, co jest nieoczekiwane i niespodziewane. Ważne jest, aby ewentualne szkody można było zdefiniować i zmierzyć. Wtedy łatwiej można oszacować odpowiednią stawkę odszkodowania. Wśród tych cech znajduje się również powtarzalność i dotyczy ona zjawisk, które zdarzają się dość często w naszym życiu (np. choroby, wypadki). Ubezpieczyciele bardzo często zastrzegają sobie prawo do nie wypłacania odszkodowań z tytułu szkód katastroficznych. W 1999 roku powstał nowy system emerytalny, mający zastąpić stary oparty jedynie na Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.Nowy system emerytalny wprowadził trzy filary. Dwie pierwsze grupy ubezpieczeń są obowiązkowe, natomiast trzecia jest zależna wyłącznie od nas. I filar polega na odprowadzeniu z podstawy wynagrodzenia 19, 52% kwoty do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych(ZUS), który po uzyskaniu wieku emerytalnego wypłaca kwotę minimalną. Z pobranej stawki procentowej 7, 3% jest odprowadzane przez ZUS do II filaru. Druga cześć ubezpieczeń jest również obowiązkowa, ale pozostawia możliwość wyboru funduszu emerytalnego. Pracownicy wybierając dany fundusz wyrażają zgodę na zajmowanie się ich pieniędzmi. Głównym zadaniem takich instytucji jest pomnażanie składek, które przyszłości również wypłaca ZUS. III filar ma formę wpłat na konto określonej sumy oszczędności. Wysokości tych składek ustalane są między obiema stronami, którymi są towarzystwa emerytalne i oszczędzający, czyli klienci. Pieniądze lokuje się na koncie bankowym wybranego przez siebie towarzystwa emerytalnego. Wielkość wypłacanej w przyszłości emerytury jest ściśle uzależniona od wysokości wpłat na konto.
Te dwie formy organizacyjne różnią się w wielu kwestiach. Głównie chodzi o podejście do zysku.Towarzystwo Ubezpieczeń Wzajemnych to organizacja działająca na zasadzie wzajemności. Nie ma tutaj mowy o akcjach, są natomiast kwity udziałowe. Podobnie jest z kapitałem. Zamiast kapitału akcyjnego tworzy się kapitał zakładowy. TUW może ubezpieczać również osoby niebędące członkami tej organizacji. Jest jednak pewien warunek- składka takich osób nie może przekraczać 10 % kładki zebranej przez całe Towarzystwo Ubezpieczeniowe. Członkowie TUW mają pewne zobowiązania. Gdy wynik finansowy jest ujemny, wiąże się to z podniesieniem składki ubezpieczeniowej. Natomiast, gdy występuje nadwyżka, składki zostają obniżone. Istnieje także mały TUW, który ma ograniczoną liczbę członków lub mały zasięg terytorialny. Obecnie w Polsce jest ich 9. Spółki Akcyjne, aby działać muszą posiadać kapitał akcyjny, który z kolei jest zapisany w statucie, jako środek trwały. Kapitał akcyjny musi być w całości opłacony w gotówce i nie może pochodzić z pożyczki lub kredytu. Spółka tworzy także z pewnej części kapitału akcyjnego i przynajmniej 8 % zysku rocznego kapitał zakładowy. Ubezpieczeni nie mają udziału w zysku, który przeznaczany jest na inwestycje i dywidendy.Zakład ubezpieczeniowy nie może prowadzić działalności w Towarzystwie Ubezpieczeń Wzajemnych i Spółce Akcyjnej. Ten rodzaj ubezpieczeń wraz z organami opieki społecznej jest podstawowym instrumentem polityki socjalnej prowadzonej przez państwo.Ubezpieczenia społeczne są obowiązkowe i podlega się im od dnia nawiązania stosunku pracy lub innych przyczyn. Przykładem może być nabycie ubezpieczenia z chwilą rozpoczęcia pracy przez współmałżonka. Pracodawcy najczęściej ubezpieczają swoich pracowników, natomiast osoby prowadzące własną działalność gospodarczą robią to indywidualnie. System ten obejmuje także pracowników najemnych. W skład ubezpieczeń społecznych wchodzą ubezpieczenia emerytalne, polegające na comiesięcznej wpłaty osobą na emeryturze. Kobietą w chwili ukończenia 60 roku życia, a mężczyzną po 65 roku życia. Występują wyjątki od tej reguły związane ze stanem zdrowia i rodzajem wykonywanego zawodu. Kolejne są ubezpieczenia rentowne. Wypłacana jest, w każdym miesiącu określona kwota pieniędzy, którą ustala specjalna komisja. Najczęściej otrzymują ją niezdolni do pracy lub rodziny pracowników. Wyróżniam renty: inwalidzkie, sieroce, rodzinne, wdowie i starcze. Ubezpieczenia chorobowe to najczęściej zasiłki przysługujące chorym i rodzicom na urlopach macierzyńskich. Ubezpieczenia wypadkowe polegają na wypłacie pewnej kwoty rekompensującej wypadek przy pracy lub chorobę zawodowa.